تبليغاتX
ایکاروس

                            خوشگل شدم؟

 

جاتون خالي اين چند روز تعطيلات رو يه جاي رفتيم كه كمي فشار حجاب و بكش پايين و بكش بالا و از اين جور گير ها روي مردم كمتربود.به همين دليل تنوع زيست محيطي بيشتر و مدلهاي مختلفي از آدمها رو با تركيبهاي جديدتري ميتوني ببيني.

نميدونم درسته يا نه كه ما ايرانيها حتما بايد زور بالاي سرمون باشه تا يه كاري رو انجام بديم يا نديم .حالا يه خلاصه اي از قيافه هايي رو كه اونجا ديدم براتون ميگم:

به جرات ميتونم بگم 50درصد دماغها عمليه.مهم هم نبود كه چه جوري عمل شده باشه.كافيه نوك بيني بالا رفته باشه و اصلا هم مهم نيست كه به صاحبش بياد يا نياد. يه صورت پهن مي بيني كه يه دماغ كوچولو داره و چهره طرف مثل كاريكاتوري ميشه كه برعكس كشيده باشنش.

همه بدون استثنا برنزه بودن.اين برنزگي شامل اون خوشگلاش ميشد تا اونهايي كه به  ننه فولاد زره ديو معروف بودن.حالا اين صورت رو تصور كنيد كه يه رژلب صورتي تند يا سفيد!!!!! با سايه پشت چشم  به رنگ سبز خيلي روشن و آبي و يا سفيد تكميلش كرده.اين در حاليه كه يه آدامس هم داره جويده ميشه كه صداي ملچ و ملوچش دل هر تنابنده اي رو به لرزه در مياره.

البته اينها همش به شرطيه كه طرف لب به صحبت باز نكرده باشه كه مسلما اونوقت هم هنرهاي بيشتري از خودش به نمايش ميذاره...ناگفته نمونه كه موها هم قدرت خدا در رنگهاي بديع و دلپذير مانند نارنجي، يشمي ،پر كلاغي،سفيد ،زرد فسفري ،آبي ملنگ،بنفش راه راه،بژمتاليك و غيره و غيره ديده ميشه.(اين رنگها جذابه ولي بايد به بقيه رنگهاي صورت بياد.مگه نه؟)از ابرو هاي يك ميليمتري و شيطاني و پپه اي و بوقي و هشتي و غيره  هم حرفي نمي زنم.

حالا با اجازه همگي كمي پايينتر ميريم....باز هم پايينتر...

آها خوبه تا همينجا....اگه اون بنده خدا مانكن باشه كه هيچ .اما وامصيبت از وقتي كه مانكن نباشه و با پوشيدن لباسهاي تنگ سعي در نشون دادن ناهماهنگيهاي بدن خودش داشته باشه.ميتونيد تصور كنيد كه اگر كسي مقدار زيادي از نعمت گوشت بهره مند باشه و اينو براي خودش يه افتخار بدونه و سعي كنه به بهترين شكل ممكن اون گوشتها رو نشون بده چه كارهايي ميتونه بكنه.اگر نميدونيد من ميگم:

اول از همه همونجوري كه گفتم لباس تنگ تنگ تنگ تنگ تنگ.جوري كه حسابي بچسبه و آدم رو سه يا چهار طبقه نشون بده.

دوم اينكه اين لباس هر چي ممكنه كوتاهتر باشه .اين كمك ميكنه كه اندامهاي پاييني هم كه از نعمت گوشت بهره مند شدن نتونن فرار كنن و با هر قدم كه برداشته ميشه غوغا به پا كنن.

سوم :شلوار هم بايد تنگ تنگ تنگ تنگ تنگ باشه وپاچه اش تا نزديكيهاي زانو  و بشه همون داستان مچ پاي كلفتت ...

و چهارم:كفش بدون پاشنه كه خيلي هم باريكه و در حال انفجار از فشاري كه بهش مياد.اين هم از اون جهت جلب توجه ميكنه كه صاحبش مجبوره اونو روي زمين بكشه و خش خش خش سر و صدا راه بندازه.

تنها موردي هم كه ناگفته موند شلوار بعضي از اين برادران بود كه اونقدر پايين بود كه ناخودآگاه توجه آدم به چيزي جلب ميشد كه نبايد بشه.

توي شهر ما هم از اين چيزها زياده اما اونجا تجمعي از همشون بود .مثل اين بود كه اومدن اونجا تا خودي نشون بدن.

بگذريم...قصد متهم كردن هيچ گروهي رو ندارم.اما خيلي دوست دارم بدونم كه كسي كه خودشو نقاشي و رنگ آميزي ميكنه و لباسي ميپوشه كه ميدونه براش مناسب نيست چه فكري ميكنه؟لحظه اي كه داره لباسي رو ميخره كه  ميدونه با پوشيدن اون مضحكه خاص و عام ميشه چه فكري ميكنه؟؟

چند وقت پيش برنامه اي رو ديدم در مورد 50 تا نبايد در دنياي مد.كاش دوباره مي ديدم و ضبطش ميكردم.

                                   آيا متفاوت بودن اينقدر ارزش داره؟

                                               

                      خوشگلم دیگه

نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم خرداد 1387  توسط مهران  | 


                      

  

 

چو بخت عرب برعجم چیره شد               همی بخت ساسانیان تیره شد

پر آمد ز شاهان جهان را قفیز [پیمانه]           نهان شد ز رو گشت پیدا پشیز

همان زشت شدخوب،شدخوب زشت       شده راه دوزخ پدید از بهشت

دگرگونه شد چرخ گردون بچهر                 ز آزادگان پاک ببرید مهر

به ایرانیان زار و گریان شدم                     ز ساسانیان نیز بریان شدم

دریغ آن سر و تاج و اورنگ و تخت              دریغ آن بزرگی و آن فرّ و بخت

کزین پس شکست آید از تازیان                ستاره نگردد مگر بر زیان

چو با تخت، منبر برابر شود                      همه نام بوبکر و عمّر شود

تبه گردد این رنجهای دراز                        نشیبی دراز است پیشش فراز

نه تخت و نه دیهیم بینی نه شهر             ز اختر همه تازیان راست بهر

ز پیمان بگردند وز راستی                       گرامی شود کژّی و کاستی

 

 

 

 

رباید همی این از آن، آن ازین                  ز نفرین ندانند بازآفرین

نهانی بتر زآشکارا شود                          دل مردمان سنگ خارا شود

شود بنده بی هنر شهریار                      نژاد و بزرگی نیاید به کار

به گیتی نماند کسی را وفا                     روان و زبانها شود پر جفا

از ایران و از ترک و از تازیان                      نژادی پدید آید اندر میان

نه دهقان، همه ترک و تازی بود                سخنها به کردار بازی بود

نه جشن و نه رامش،نه گوهرنه نام           به کوشش ز هرگونه سازند دام

بریزند خون از پی خواسته                      شود روزگار بد آراسته

زیان کسان از پی سود خویش                 بجویند و دین اندر آرند پیش

ز پیشی و بیشی ندارند هوش                خورش نان کشکین و پشمینه پوش

چو بسیار از این داستان بگذرد                 کسی سوی آزادگان ننگرد

 

 
 
                                   ( فردوسی)                                     



نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم خرداد 1387  توسط مهران  | 






   باز بـــوي باورم خـاکستريست         واژه هـاي دفتـرم خاکستريست
پيش از اينها حـال ديگر داشتیم          هر چه ميگفتند باور داشتيم
ما به رنگي ساده عادت داشتيم         ريشه در گنج قناعت داشتيم
     پيرها زهر   هلاهل   خورده اند           عشق ورزان مهرباطل خورده اند
باز هم بحث عقيل ومـرتضي ست          آهن تفتيده مولا كجاست
      نه فقط حرفي از آهن مانده است       شمع بيت المال روشن مانده است
   با خـودم گفتم تو عاشق نيستي     آگــــه  از ســـرّ  شقـــايق  نيستي
غــرقه در دريــا شدن کار تو نيست        شيعه مــولا شــدن کــارتو نيست
بين جــمع ايســـــتاده بـر نمـــــاز        ابن ملجــــم هــــا فـــراوانند بــاز
 


خواستم چيزي بگويم د يــــر شد       واژه هايم طعــمه ي تکفيــر شـد
قصه ي نـــا گفته بسيار است باز      دردهـــا خـروار خــروار است بــاز
دستها را باز در شبـــهاي ســـرد        هــــــا کنيد اي کودکان دوره گـرد
مژدگــاني اي خيابان خوابــــــــها       مي رسد ته مانده ي بشقابــــها
سر به لاک خويش برديم اي دريغ      نان به نرخ روز خورديم اي دريــــغ
قصّـه هــاي خوب رفت از يادهـــا      بي خبر مـــاند يم از بـــنيادهــــا



گفته ام من دردهـــا را بارهـــــــا        خسته ام خسته از اين تکرارها
اي کــــه مي آيد صداي گــريه ات        نيمه شـــبها از پس د يوار هــا
گــــير خواهد کــــرد روزي روزيت        در گلـــوي مــال مـردم خوارهـا
من بــه در گفتم وليکن بشنو ند       نکته هـــا را مـو به مو ديوارهـا



خيابان خوابها
شاعر:خليل جوادي
آهنگساز:فواد حجازي
                                                       خواننده:عليرضا عصار
نوشته شده در  یکشنبه پنجم خرداد 1387  توسط مهران  |